De termen, zes scholen vergeleken

Waar elke tabel vandaan komt

Niet « de traditie »: een naam, een werk, en het voorbehoud waar er een is. Een referentietabel die niet zegt van wie ze haar cijfers heeft, vraagt om op haar woord te worden geloofd.

Egyptische termen Gebruikt door de site

De oudste tabel en veruit de meest gevolgde: zes auteurs, vier talen en elf eeuwen geven haar identiek door, van het Griekse Alexandrië tot de Hebreeuwse Provence.

Getuigen: Vettius Valens, Firmicus Maternus, Abu Ma'shar, Alcabitius, Al-Biruni, Ibn Ezra

Geen enkele editie heeft op zichzelf gezag: het is de overeenstemming van het Grieks, het Latijn, het Arabisch en het Hebreeuws die de bron vormt.

Dit is de tabel die de site gebruikt, en ze is twee punten essentiële waardigheid waard in elke horoscoop. Ze komt precies uit op de planetaire jaren, wat de controle is die de traditie zelf voorstelt.

Ptolemaeus, kritische editie

Ptolemaeus zegt een oud en beschadigd manuscript te hebben teruggevonden, en publiceert zijn tabel tegen die van de Egyptenaren. Robbins stelt de tekst ervan vast in 1940 naar een manuscript uit het Vaticaan, vóór de gebruikelijke correcties van de Renaissance.

Getuigen: Claudius Ptolemaeus

Bron: Tetrabiblos I.20 (Robbins, Loeb 1940), Vaticanus graecus 1453

Van de twee lezingen van Ptolemaeus is dit de enige die uitkomt op de planetaire jaren, dat wil zeggen op precies de eigenschap die Ptolemaeus voor zijn manuscript opeist. Een argument van tekst evenzeer als van rekenkunde.

Ptolemaeus, vulgaat van Lilly

De tabel die Lilly in 1647 drukt naar Cardan en Junctinus, en degene die de meeste programma's vandaag meenemen onder het etiket « termen van Ptolemaeus ».

Getuigen: William Lilly, Hieronymus Cardanus, Franciscus Junctinus

Bron: Christian Astrology (Lilly, 1647), p. 104

Zeven grenzen scheiden haar van de kritische editie, over zeven sterrenbeelden, oftewel zesenzestig graden onenigheid. En ze mist de planetaire jaren met één graad: Jupiter 80 in plaats van 79, Mars 65 in plaats van 66. Weinig genoeg om vier eeuwen onopgemerkt te blijven, genoeg om een termenheer te veranderen.

Hephaestion van Thebe Transcriptie te verifiëren

De oudste onafhankelijke getuige na Ptolemaeus, in de vijfde eeuw, en de tak waarlangs de termen in de Arabische astrologie terechtkomen.

Getuigen: Hephaestio Thebanus

Bron: Apotelesmatika I.1 (ed. Pingree)

Opgenomen uit een reproductie van de kritische editie van Pingree en niet uit de editie zelf: het is de enige tabel op deze pagina waarvan de transcriptie geen enkele externe controle heeft, aangezien ze ook niet uitkomt op de planetaire jaren. We zeggen het liever dan haar op dezelfde rang als de andere te serveren.

Chaldeeën, dag Daggeboorte

Hier geeft Ptolemaeus een regel en geen tabel: breedtes altijd van 8, 7, 6, 5 en 4 graden, de eerste term aan de heer van de tripliciteit van het sterrenbeeld, daarna schuift men op van tripliciteit naar tripliciteit.

Getuigen: Claudius Ptolemaeus

Bron: Tetrabiblos I.21 (Robbins, Loeb 1940)

Deze tabel wordt niet overgeschreven, ze wordt uit de regel gereconstrueerd. De controle is mooi: de totalen die eruit komen zijn precies die welke Ptolemaeus in Griekse cijfers in hetzelfde hoofdstuk noemt.

Chaldeeën, nacht Nachtgeboorte

Dezelfde regel, met Saturnus en Mercurius verwisseld overal waar beide verschijnen: de luchttripliciteit heeft twee heren, en wie als eerste komt hangt af van de sekte.

Getuigen: Claudius Ptolemaeus

Bron: Tetrabiblos I.21 (Robbins, Loeb 1940)

Heel het verschil tussen de twee Chaldeeuwse tabellen zit in deze verwisseling, en ze is genoeg om hun twee totalen, 78 en 66, te wisselen zonder de drie andere aan te raken.

Wat wij ermee doen

Wij gebruiken de Egyptische termen, en we gebruiken ze overal: ze zijn twee punten essentiële waardigheid waard in de berekening die elke planeet van jouw horoscoop weegt, en ze gaan mee in de almuten. Het is geen keuze uit gemak. Het is de tabel waarover zes auteurs uit vier talen het eens zijn, de enige die binnen haar eigen traditie nooit een rivaliserende versie heeft gehad, en ze komt uit op de planetaire jaren.

Wij bieden geen omschakeling naar een andere school. Eenzelfde geboorte zou dan twee horoscopen opleveren, en je zou geen enkele manier hebben om te kiezen: dat zou je een geleerdenruzie aanreiken vermomd als instelling. De keuze is gemaakt, ze staat hier geschreven, en deze pagina geeft je de middelen om ze te betwisten.

Waar de bronnen uiteenlopen, zeggen we het in plaats van in stilte te kiezen. De twee tabellen « van Ptolemaeus » zijn daarvan het duidelijkste geval: de meeste programma's nemen die van Lilly mee zonder te weten dat er een andere bestaat, dichter bij het manuscript, en dat het die andere is die de controle doorstaat die Ptolemaeus zelf voorstelt.

De auteursnamen en de editieverwijzingen blijven ongewijzigd in alle talen van de site: het zijn eigennamen en bibliografische citaten, en de gebruikte afkortingen zijn om precies die reden Latijns. « Claudius Ptolemaeus » leest men overal; « Ptolémée » op een Duitse pagina zou een nalatigheid zijn.

Het systeem dat deze pagina niet toont

Vettius Valens beschrijft in zijn Anthologie een zevende indeling: zeven termen per sterrenbeeld in plaats van vijf, de lichten inbegrepen, met breedtes gelijk aan het aantal waardigheden van elk hemellichaam (Zon 3, Maan 4, Saturnus 4, Mercurius 4, Jupiter 5, Mars 5, Venus 5, samen 30). Ze past niet in een raster met vijf kolommen, en vooral: Valens gebruikt haar nergens: in zijn eigen voorbeelden hanteert hij de Egyptische termen. Een gedocumenteerde theoretische variant dus, en geen school in gebruik. We vermelden haar hier liever dan haar in een tabel te laten komen waar ze zou doorgaan voor nóg een werkelijk beoefende school.